Projekt domu pod Krakowem, z którego rozpościera się widok na Opactwo Benedyktynów w Tyńcu — na kamienne wzgórze, które od XI wieku wznosi się ponad nurtem Wisły. To właśnie ono stało się źródłem inspiracji dla projektu. Dom zaprojektowano tak, by od strony drogi dbał o prywatność jego mieszkańców,  a od strony krajobrazu otwierał się ku przestrzeni i światłu. Na masywnej, kamiennej podstawie niczym kamiennym wzgórzu  spoczywa archetypiczna forma z częścią nocną i antresolą, przenikająca się z otwartą, dzienną przestrzenią domu.

MODUŁ 3x(8x8m)
Parter stanowi solidną bazę – postument o doskonałej proporcji i geometrycznej dyscyplinie. Każda strefa została tu wpisana w rytm modułu 8×8 metrów: pierwszy – techniczny, z garażem; drugi – wejściowy, z garderobą, spiżarnią, toaletą i miejscem dla czworonożnych domowników; trzeci – otwarty i pełen światła, mieści kuchnię, jadalnię i salon, skąd widać zieleń i niebo

TEKTONIKA
Część dzienna unosi się na podwójną wysokość z której wzrok biegnie ku Opactwu i miękkim liniom krajobrazu. Cofnięcie środkowego modułu tworzy naturalne zadaszenie wejścia, a subtelne przesunięcia brył wpuszczają do wnętrza światło. Zaoblona forma prowadzi wzrok ku wejściu i harmonijnie łączy część mieszkalną z garażem.

4 ELEMENT
Strefa nocna z antresolą została w formie nawiązującej do lokalnej, tradycyjnej architektury. Zabieg przesunięcia bryły względem postumentu tworzy zadaszenie tarasu, taras przy sypialni oraz 7 metrowy świetlik. Świetlik za dnia subtelnie doświetla strefę dzienną, a nocą pozwala spojrzeć w gwiazdy. Dom sprawia wrażenie jakby oddychał rytmem natury.

FORMA/MATERIAŁ
Dom wyrasta z krajobrazu niczym współczesna interpretacja kamiennego wzgórza. Jasny klinkier, o surowym rysunku, przypomina o skałach i czasie, który je ukształtował. Blacha tytan-cynk, z upływem lat pokrywająca się delikatną patyną, żyje w zgodzie z naturą, odbijając jej barwy. W ten sposób architektura stapia się z miejscem – nie dominuje, lecz słucha i współistnieje z ciszą miejsca.